Nog snel een bericht voordat we de komende tijd zonder internet zitten: we gaan sneller dan verwacht verhuizen. Ik dacht tussen 1 en 15 september rustig te kunnen verhuizen van Hato naar Belnem, en dingen zoals internet te kunnen regelen, maar die twee weken overlap heb ik ineens niet meer omdat men op Sweet Lemon Resort iemand heeft gevonden die per 1 sept. dit appartement wil huren. Een aangezien mij dat enkele eurootje, pardon, guldentjes scheelt, heb ik toegehapt. Dat betekent wel: in razend tempo (nou ja, voor zover het klimaat dat toelaat) het huis op Kaya Uranus op orde brengen en poetsen (want = vies!) en spullen overbrengen. Aangezien ik nog met een halve overcomplete inboedel zit, geen sinecure…
Afijn, alles komt goed, dus dit ook vast.
Eens kijken, wat waren de hoogtepunten van afgelopen week?
We hebben onze eerste kokosnoot uit eigen (nieuwe) tuin “geslacht”. Dat kunnen we zo rustig noemen, want, behalve het kleine zaagje van O., zonder gereedschap is dat een hele uitdaging. Het heeft wat zweetdruppels gekost, maar toen hadden we wel een glaasje verser dan verse kokosmelk en kokos. En laten wij dat nu heerlijk vinden. Bounty was altijd al mijn favoriete snoep.
Vorige week met snorkelen bij Oil Slick een French Angelfish gezien; was voor mij een first timer en erg mooi. Ik kon hem (of haar) een hele poos volgen. Voorlopig is het even afgelopen met snorkelen, want afgelopen weekend hebben wij kennisgemaakt met een eerste tropische stormdag: van het een op het andere moment regenden we van de beach en vergaten in de consternatie onze snorkels in te pakken. STOM! Toen we terug gingen waren ze, zoals verwacht, foetsie. Nu waren onze brillen & snorkels toch wel aan vervanging toe, maar liever niet nu en niet tegelijk.
Tja, en wat echt alles goed maakt is dit: bijna elke morgen als we over Kaya Amsterdam naar school rijden, zien we daar in het water flamingo’s. Dat is toch geweldig! En ook als we naar Sorobon rijden is er een plek waar af en toe een hele groep flamingo’s staat. Zo mooi! Dan stoppen en kijken net zolang totdat ze weer weg vliegen, en dat is een machtig gezicht.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Hallo Heidi, het is zo spannend je verslagen te lezen!!! We zijn in Sittard nu ook al wwer begonnen aan ons werk... dus roosterproblemen, te weinig studenten, same procedure...;-) Maar de collegas zijn ardig en de studentenook... ik hoop dat we ze beter kunnen aanleiden meer te werken..;-)
BeantwoordenVerwijderenKun je een beetje zon sturen voor het naarjaar hier?
Viele liebe Grüße von Annette und der ganzen vakgroep Duits!
succes met de verhuizing!!
BeantwoordenVerwijderenLieve Heidi,
BeantwoordenVerwijderenWe waren afgelopen maandag weer voor het eerst allemaal bij elkaar met de vakgroep Engels en... voelden ons niet compleet. We missen je enorm. Het is ook maar weer al te duidelijk hoe netjes je alles achtergelaten hebt.
Goed om te lezen dat Anne goede opvang heeft en dat je het lesgeven fijn vindt.
Ik zie boven dat Annette klaagt over te weinig studenten. Wij hebben 58 nieuwe eerstejaars, dus dat valt wel mee. Nog steeds geen vervanging voor jou. Albert gaat met taken schuiven, Tineke ook als ze mensen voor de minor aan kan nemen en ik ga waarschijnlijk een dag meer werken, omdat Rik een dag meer thuis wil blijven.
Heel veel succes met verhuizen!
Liefs,
Lonneke
Hallo Heidi,
BeantwoordenVerwijderenWat heb je het fantastisch daar! Ik ben blij voor je dat het zo goed gaat. Hier in Sittard missen we je natuurlijk vreselijk! Het is ook vervelend dat we nog steeds geen nieuwe vervanger voor je hebben. Maar ja, wie kan jou vervangen...
Intussen hebben we ook de uitslag van de accreditatie binnen en wat denk je? Geslaagd 'full colours!' Mede dankzij jouw werk aan dat ellelange rapport. We zijn er echt heel blij mee, want er waren nog wel behoorlijk wat vragen/commentaar op onze deeltijd. Maar toch zijn beide opleidingen, voltijd en maatwerk, goed bevonden.
Blijf alsjeblieft schrijven op je weblog, ik volg het met heel veel interesse!
Heel veel groetjes,
Hannie
Hola Heidi!
BeantwoordenVerwijderenEcht leuk om je verhalen te lezen! Zo te lezen heb je helemaal geen spijt van je verhuizing...goed zo! Laatst had ik weer even contact met Nadia Richardson (student van mijn jaar) en ik vertelde haar dat je in Bonaire woonde nu, dat is natuurlijk vlak bij haar in de buurt, ze was heel erg enthousiast en verrast :) Ik moest laatst weer aan je denken in de auto toen ik een heeeeerlijk salsa liedje op had staan hihihi Hele dikke knuffel en we missen je...
Ha Heidi en Anne, leuk een weblog! Ik ga jullie volgen, echt top!!!
BeantwoordenVerwijderen