Irreconcilable differences & dolphins

Inmiddels zijn we verhuisd naar Belnem en dat is ver rijden naar school: wel 15 minuten!! Haha. Bonaire is zo klein dat niks echt ver is, maar het voelt al snel ver omdat je natuurlijk aan de (kleine) afstanden gewend raakt, zoals je in Engeland of Amerika snel aan de grote afstanden went.

Een van mijn leerlingen had als excuus waarom ze haar boeken niet bij had, dat die nog bij haar opa lagen en dat dat zo ver om was, waarop een ander meisje zei: “Sua, níks is vér op Bonaire!”. Wij lachen, want als je hier inderdaad een smoes níet kunt gebruiken is dat het wel; dat is zoiets als in NL zeggen dat de bergpas was dichtgesneeuwd.

Nu we vanuit Belnem naar school rijden, zien we onderweg geen flamingo’s meer, maar daarvoor in de plaats wél de azuurblauwe zee en koraalstrand met palmen en divi-divibomen. Als ik naar de dependance ga, kom ik nog wel langs het flamingo-meertje.
Lang zullen we echter niet in Belnem blijven: al vóór de eerste officiële huurdag heb ik de huur al weer opgezegd vanwege … uh … laten we zeggen “verschillende verwachtingen” van mij en de verhuurster van dit huis. Oftewel: irreconcilable differences. Dit is niet de plek om er verder over uit weiden. Wel jammer, want de hangmat ligt lekker, zo in de schaduw tussen de palmbomen.

Dus over kleine 2 maanden weer verhuizen, echt een leuke hobby hier in dit klimaat …. NOT! Maar dan hebben we wél een huis zoals we in eerste instantie aan het zoeken waren: een leuk klein vrijstaand huis, mooi onderhouden, in een gezellige buurt en ook wat centraler,wel 7 minuten dichter bij school :-) , in de wijk Nikiboko. In ieder geval ook op loopafstand van een schoolvriendinnetje van Anne. Dus: zorg dat er vanaf half oktober geen snail mail meer naar Kaya Uranus wordt gestuurd.

Afgelopen week nieuwe bril + snorkel aangeschaft. En zondag eindelijk mijn eerste duik sinds vorig jaar meivakantie gemaakt. De bril en snorkel waren perfect: no leaks, no fog. Het wordt even afwachten hoe het duiken verder zal gaan, want vorig jaar had ik een probleem met links klaren en dat had ik nu weer. Ervaren duikers zeggen daar ook wel last van te hebben als ze lang niet hebben gedoken, dus gewoon een paar keer proberen. Dat ga ik doen, samen met N. tijdens de Advanced Open Water cursus. Ik bofte wel deze eerste duik: naast allerlei ander moois zagen we een kleine groene zeeschildpad en terug op het strand zagen we tussen Bonaire en Klein Bonaire een grote school dolfijnen op en neer zwemmen! Dat had ik hier nog nooit gezien! Wauw! En dan te bedenken dat Anne met een vriendinnetje R. en haar ouders deze dag op hun boot mee mocht naar Klein Bonaire (ik ook, maar ik had dus al die duikafspraak) om te snorkelen en om dolfijnen te spotten… zij hebben de dolfijnen niet gezien… ach.

De nieuwe docenten mogen/moeten op Papiamentu-cursus: twee avonden per week 1,5 uur les. Vorige week begonnen. Zwaar naast alle andere dingen, maar hartstikke leuk. Heb er meteen al wat aan: bij uitleg Engels kan ik nu de voorbeelden vergelijken met Nederlands én Papiamentu. Vinden de leerlingen leuk.

Vandaag hebben we wat de sectie Engels betreft eindelijk al onze boeken ontvangen en kunnen uitdelen aan de leerlingen, dus dat gaat de goede kant op, weer een beetje minder behelpen. Nu is het nog wachten op wat mediaspul zoals tv met dvd-speler, zodat we het prachtige extra materiaal bij Headway ook kunnen gaan gebruiken. En bij de bovenbouwlocatie wachten we nog op lokalen… daar zitten we met enkele groepen nog steeds met 2 klassen en 2 docenten in één grote ruimte, waardoor het moeilijk luister- en spreekvaardigheid oefenen is. Kijk, dat zijn nu de uitdagingen waarvoor je van baan verandert.