10-10-10 en Nederland

De tweede week van oktober is hier de Regatta-vakantie: heel Kralendijk staat de hele week in het teken van (internationale) zeil- en surfwedstrijden. Na een regenachtig begin van de Regatta-week werd het toch nog mooi en kon het einde van de Regatta, dat samenviel met het begin van Bonaire als bijzondere gemeente van Nederland, uitbundig gevierd worden. Op de zwoele avonden is het heerlijk om langs de boulevard te slenteren en allerlei kleine gerechten te proeven of een ijsje te eten.

Was Anne aanvankelijk niet echt enthousiast om te gaan leren duiken, na het speelse oefenen in het zwembad een tijd terug is ze helemaal om. Dus toen maar eens een proefduik gepland met de vader van een vriendinnetje, die duikinstructeur is. Dat was een succes! Niet dat alles gemakkelijk of vlekkeloos ging (is moeilijk met te groot vest en zware fles), maar Anne is er helemaal klaar voor om de beginnerscursus te gaan doen. Dus ik weet al een verjaardagscadeau voor haar…

Gelukkig heeft de orkaan Tomas op Bonaire voor niet al te grote overlast gezorgd. Dit in tegenstelling tot Curacao, waar je vast wel over hebt gehoord op het nieuws. Eén dag gaf het staartje van de orkaan zoveel wateroverlast dat de scholen “water-vrij” kregen. Nou ja, de kinderen dan, wij docenten gingen natuurlijk … vergaderen! De dag erna kwamen er nog steeds veel kinderen niet naar school. En wat was hun excuus voor hun afwezigheid: op Curacao bleven de scholen toch ook nog dicht??!!

Het aanhoudende slechte weer heeft op andere momenten wel voor veel overlast gezorgd. Om te beginnen heb ik mijn verjaardags-beach party NIET kunnen houden! Te triest voor woorden! Na een keer uitstellen hebben we het maar veiligheidshalve thuis in de tuin gevierd. Ook heel leuk voor een november-kind.
18 november was de ergste wateroverlast tot nu toe: onze tuin was helemaal ondergelopen, we stonden tot de enkels in het water. De wegen brokkelen langzaam maar zeker helemaal af, waardoor het gevaarlijk is om te rijden, zeker met zo’n lage auto als die van mij: door het vele water zie je de soms de diepe gaten en het omhoog gekomen asfalt niet. Op het moment heeft onze straat het mooiste, strakste en gaafste stuk asfalt van Bonaire, want dat is afgelopen zomer pas gelegd en dus nog in goede staat.

Voor het eerst ook hebben we een lek in de huiskamer, niet al te erg, ik hoef er geen emmer onder te zetten, zoals veel andere mensen, een handdoek is voldoende. Maar voor hoe lang?
Bijkomend voordeel van het slechte weer is dat de temperatuur aangenaam koel is, zo’n 24-27 graden. Dat is minder vermoeiend, je loopt niet de hele dag te zweten en de airco hoeft ’s nachts niet aan. Wel betekent het af en toe koude voeten en niet vergeten een vestje mee te nemen. En muggen, vééél muggen. Gelukkig kunnen Anne en ik daar goed tegen. Wij hebben nooit last van zogenaamde “toeristenbenen” gehad: witte benen ontsierd door tientallen kapotgekrabde muggenbulten.

19 november hadden we een heel heel groot feest op Anne’s school: het nieuwe schoolgebouw werd officieel geopend. Alhoewel de meeste groepen er al vanaf de zomer zitten, is de laatste kleutergroep er in oktober naar toe verhuisd. Tja, en pas als dat een feit is, kun je beginnen met een feest organiseren, anders loop je het risico dat de feestdatum er is voordat je daadwerkelijk in het gebouw zit. Zie ook Anne in de krant:
1. vogels spotten
2. schoolfeest

Helaas is Plaza Resort een tijd geleden gestopt met hun wekelijkse filmavond op het strand. Maar Caribbean Chillout (aanrader voor mensen die een leuk vakantieplekje zoeken) heeft dat gat opgevuld met een of twee keer per week een film. Afgelopen weekend met een paar mensen voor het eerst daar naar de film geweest (Sex in the city 2) en dat was natuurlijk spannend met al dat slechte weer iedere dag. Maar de weergoden waren ons –enigszins- gunstig gezind: behalve de laatste 5 minuten hielden we het droog. Aangezien er op Bonaire geen bioscoop is, is zo’n initiatief (nog gratis ook!) erg welkom.

Na maandenlange afwezigheid van salsalessen bij Plaza (vanwege ongeluk danskoppel), zijn de salsa-avonden sinds kort weer hervat. Toen ik dat hoorde ben ik natuurlijk meteen gegaan. Het was wel erg rustig (alleen een handjevol vakantiegangers), maar ik kon wel meteen assistent zijn, omdat de dansleraar even geen danspartner had. Dat was leuk!
Het danskoppel begint binnenkort met lessen en houden vandaag open dag. Dus na mijn oproep in mijn vorige bericht kan ik vanaf nu misschien eens wat meer over de salsa-scene van Bonaire vertellen…

Mijn volgende verhaal hoor je misschien “live” in Nederland: over twee weken zijn we al op Nederlandse bodem voor een ouderwetse winterse kerstvakantie. Van 11 december tot 2 januari logeren Anne en ik bij mijn ouders in Weert. Zie je daar?

Ayó