Sanikolas i Santaclaus

Op 20 november had ik met mijn mentorklas het eerste klassenuitje. In de mentorles had ik de leerlingen daarvoor in groepjes voorstellen laten maken. Bijna unaniem werd een beach party met barbecue gekozen. Omdat ik nog niet zo bedreven ben in het organiseren van een beach BBQ voor zoveel mensen én ik geen pickup heb om om de benodigde spullen (die ik ook nog niet heb) in te vervoeren, vormde zich meteen spontaan een organisatiecommittee dat alles heeft geregeld, met hulp van enkele ouders. Zo leuk. Het was een leuke en smikkelsmakelijke middag, met als hoogtepunt het oud-Antilliaanse spel “juf in zee werpen”. :-)

Op zondag 22 november was het op het eiland Festival di Planta Palu (boomfeestdag), waarvoor Anne zich had aangemeld als bomenplanter en ik als begeleider. Met kinderen van verschillende basisscholen reden we al zingend met zo’n ouderwetse Amerikaanse schoolbus naar Mangazina di Rei (soort cultureel-historisch openlucht museum) in Rincon, om daar te helpen bij de aanplant van inheemse bomen. Een echt schoolreisje. Ter plekke was een vrolijke ceremonie met speeches, muziek en eten, en natuurlijk boompjes planten.

Hier op Bonaire wordt net zo fanatiek Sinterklaas gevierd als in Nederland. Alhoewel Anne het in Nederland was ontgroeid, zijn we hier zaterdag 28 december naar de intocht van Sanikolas en zijn Pietnan geweest. Een aparte sensatie: in je zomerkleren onder de palmen uitkijkend over een turquoise zee Sinterklaas en zijn Pieten binnenhalen onder het genot van Caribische klanken. Het blijft moeilijk om daarbij het “echte” decembergevoel te krijgen. Dat ook hier gevulde speculaas, pepernoten en chocoladeletters te krijgen waren, hielp wel een beetje. Maar anders dan in Nederland is dat soort snoepgoed heel snel uitverkocht, dus snel inslaan en op is op.

Sinterklaas was een lichtgetinte, witgeschminkte meneer (heel vreemde gezicht), die vloeiend Papiaments sprak :-). Prettig om te merken dat ik dat “kinder-Papiaments” aardig kon volgen.
De Pieten waren jongelui in alle soorten, maten en kleuren, die evengoed ook nog eens zwart waren geschminkt. En geloof het of niet: sint en pieten waren in vol ornaat. Onbegrijpelijk hoe ze dat een hele middag konden volhouden in die hitte! Petje af!

’s Zondags zijn we met een stel gaan duiken bij Windsock Beach Resort, want daar zouden zeepaardjes te zien zijn – niet gevonden. Ik was langer blijven hangen dan de bedoeling was (om de beurt op de kinderen passen); eigenlijk wilde ik nog wat voor school werken. Toen we ’s middags thuiskwamen bleek er al uren stroomstoring te zijn, dus ik was blij dat ik toevallig níet naar huis was gegaan om te werken (had daarbij nl. de computer nodig). Toen maar met hetzelfde stel in de stad gaan eten. Er was “Taste of Bonaire” in het park: allemaal kleine stands met lokaal eten, heerlijk, echt iets voor mij.

De stroomstoring duurde dit keer echt lang, zodat we thuis kaarsjes, zaklamp en olielampjes moesten gaan gebruiken, heel sfeervol, maar echt relaxed lezen was er niet bij, dus vroeg naar bed. Er is hier al niet veel straatverlichting, maar bij een stroomstoring is het dan ook echt pikdonker overal. Ook moeten we er dan aan denken de koelkast en diepvries niet onnodig open en dicht te doen, want je weet nooit hoe lang het gaat duren.
De volgende dag op school had de helft van de kinderen hun book report niet af… vanwege de stroomstoring. Tja, daar kon ik alleen maar begrip voor hebben, ik had tenslotte mijn werk ook niet af.

3 December is Anne’s grote wens in vervulling gegaan: al jaren wilde ze, net als haar vriendinnetjes, oorbelletjes. Omdat het hier zo goed gaat met haar huid, én omdat ze nu de leeftijd heeft waarop ikzelf gaatjes in de oren kreeg, én omdat hier echt álle meisjes oorbellen hebben, ben ik overstag gegaan. Anne V. (vriendinnetje van mijn Anne heet ook Anne) en Zoe-Joy gingen mee om handjes vast te houden. Het was even spannend, maar zo snel en relatief pijnloos gepiept, dat ze de rest van de dag met een grote smile heeft rondgelopen. Ze voelde zich maar wat trots en cool. Het is haar verjaardagscadeautje, zodat ze tegen die tijd oorbelletjes naar keuze kan uitzoeken.

Pakjesavond hebben we bij vriendinnetje Renee doorgebracht. Voor het eerst met lootjes trekken, surprise maken en zelf cadeautjes kopen, iets waar Anne zich in Nederland al op aan het verheugen was. Ook op school hebben ze surprise gedaan. Gelukkig maar, want Anne baalde eigenlijk dat ze dat in Weert zou missen. Ondanks dat het vreemd was om deze avond niet met opa en oma door te brengen, was het een jolige en geslaagde avond. En wederom apart: pakjesavond in je bikini :-).

“December feestmaand” zijn we verder aan het “misbruiken” om grote cadeaus voor onszelf te kopen: eindelijk eens een tv en dvd-speler gekocht. Niet dat ik die nou echt miste, helemaal niet eigenlijk. Maar als hier af en toe een oppas zit is het toch een beetje lullig als die niet eens een beetje kunnen tv kijken. Bovendien is het voor ons allebei goed om regelmatig Papiaments- en Spaanstalige tv te horen, en voor Anne ook Engelstalig. En eindelijk weer eens een film te kunnen kijken op een groter scherm dan mijn laptop en met goed geluid is ook wel fijn.
Verder ook eindelijk eens een barbecue gekocht. Al verschillende porch sales afgestruind, maar geen gebruikte kunnen vinden.
De volgende grote aanschaf worden eigen duikspullen. Nu er eindelijk wat schot in het duiken begint te komen, wordt de behoefte aan goed werkend en passend materiaal groter, en uiteindelijk ook goedkoper dan steeds huren.

Woensdag rond ik mijn beginnerscursus Papiaments af. We moeten dan een presentatie over onszelf geven en krijgen dan, bij een hapje en drankje, ons certificaat. Ik heb behoorlijk wat opgestoken, maar nog lang niet genoeg, dus ben ik aan het rondkijken voor een vervolgcursus, maar dan geen twee avonden in de week zoals nu, maar slechts één avond.

Ayó!