The beginning

De aftrap zit erop. Na een voorspoedige reis, 35 min vóór op schema, zien we de bekende contouren van het eiland en Klein Bonaire onder ons. Die 35 minuten winst zijn we dubbel en dwars weer kwijt terwijl we wachten op de paspoortcontrole (héél veel stempels) en douane (bagagecheck). We worden opgehaald door een nieuwe collega R., die ons meteen een auto ter beschikking stelt tot onze eigen auto is gearriveerd.
Als we dan bij Sweet Lemon Resort, ons tijdelijk appartementje, aankomen is het inmiddels donker en zijn we moe, maar hongerig; dus toch even een patatje eten, want meteen eten op de lokale tijden schijnt goed te zijn tegen jetlag. Ook daar treffen we meteen weer een nieuwe collega. ’s Nachts blijkt dat ene patatje niet voldoende om de jetlag af te schudden. En natuurlijk is het ook WARM.

Vrijdag zijn we meteen voortvarend van start gegaan: lokale sim-kaart gehaald (nieuw mobiel nummer: +599 7888 837), want als ik te lang met mijn NL sim-kaart moet bellen ben ik zelfs als niet-ondernemer snel failliet. (Mocht je willen bellen: denk aan het tijdsverschil, het is hier 6 uur vroeger. Bellen vanuit NL kun je doen via helloasia.nl of hallobuitenland.nl ;zie websites voor tarieven, ong. 15c/m).

Boodschappen gedaan en briefjes met huis te huur meegenomen uit de supermarkt. Meteen langs een paar van die huizen gereden om te kijken hoe ze eruit zien en hoe de buurt eruit ziet en een ervan zelfs al bezichtigd.Verzekeringen afgesloten en postzegels gehaald ;-)

Bij tia Vita langsgegaan om haar te laten we weten dat we terug zijn op Bonaire en we’re here to stay. Tia Vita is een mevrouw die enkele zaakjes op Bonaire runt, waaronder een toeristenwinkeltje op de Kaya Grandi. Zij heeft als meisje lange tijd in Weert gewoond en komt er nu ook nog regelmatig. Vorig jaar heb ik haar ook opgezocht, vandaar de connectie. En zoals met iedereen die je hier aanspreekt en zegt dat je een huis zoekt, wisselen we meteen telefoonnummers uit.

Met R. rondgereden voor een Bonaire quick start manual: waar zijn de scholen en de meest handige winkels? SGB kenden we van vorig jaar, maar nu hebben we Anne’s school dus ook gezien.

Poeh, een veel te drukke dag… maar tussendoor genoten van het zwembad bij Sweet Lemon en van de dieren in de tuin: de eerste blauw-blauws (hagedissen), parkieten en leguanen al gezien. Geweldig!
Zaterdag wat rustiger aan gedaan. Eerst een afspraak op school om de werkgeversverklaring en cheque op te halen, zodat ik mij maandag -hopelijk- kan inschrijven bij de Bevolking (de gemeente) en een bankrekening kan openen.

Daarna naar Sorobon Beach, het windsurfparadijs van Bonaire, waar we net de internationale windsurfkampioenschappen hebben gemist, maar wel onze eerste fruit punch en virgin colada (zonder rum) hebben genoten. Binnenkort overschakelen op piña colada (met rum), als ik wat meer aan de warmte ben gewend. Als we wat meer gesettled zijn, wil Anne hier op windsurfles.

’s Avonds afgesproken met enkele nieuwe collega’s om gezamenlijk bij hun buurtzwembad te eten. Iedereen bracht wat mee, beetje zoals op ons afscheidsfeest ;-) Het was een schot in de roos: collega N. is een week voor ons met zijn gezin gearriveerd; zij hebben een zoontje en dochtertje. Het meisje is een jaar jonger dan Anne en zij gaan ook naar Kolegio Papa Cornes. De kinderen hebben lekker samen gespeeld: echt fijn, de tweede dag dus al aansluiting voor Anne. Hier wil Anne ook wel wonen! Maar ja, alleen gemeubileerde huizen… (of we moeten al onze spullen verkopen…)
En toen waren we MOE: restantje jetlag.

Zondag tervergeefs lang gewacht op M. van Sweet Lemon, die onze internetverbinding zou komen opzetten. Helaas dus. Een van onze buurjongens wist echter te vertellen dat als internet niet spontaan werkt de service gewoon down is. Okay dan … dan skypen nog ff niet. Dat wachten was geen straf: afwisselend gezwommen, gezeten, gelezen, gegeten, gedut en leguanen (waaronder een paar kleine jonge felgroene), hagedissen en vogels gekeken. Er vliegen hier echt veel parkieten, suikerdiefjes, trupials, enz. rond. Vooral de fel-oranje trupials vind ik prachtig!
Vandaag doen we dus even net of we gewoon op vakantie en zijn en doen dus NIKS. Maandag maar weer regelen.